Solygraphics

مکانی برای علاقه مندان به عکاسی دیجیتال

آشنایی با منوهای نرم افزاری روی دوربین
ساعت ۱:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ خرداد ۱۳۸٧ 

هفتمین قسمت از مفالات لذت عکاسی در خانواده سبز


آشنایی با منوهای نرم افزاری روی دوربین

معمولاً دو نماد کلی روی هر دوربینی دیده می شود. عموماً یکی به شکل دوربین عکاسی که خاص تنظیمات مربوطه به زمان عکس برداری است و دیگری معمولاً نماد آچار و پیچگوشتی دارد و مربوط به تنظیمات خود دوربین است.

اول خود دوربین را تنظیم می کنیم:

۱ - تنظیمات مربوط به دوربین:

چون این تنظیمات در دوربین های مختلف ، به اشکال یا توالی متفاوتی نمایش داده می شوند من فقط آنها را که توضیحی برای گفتن داشته اند و به ترتیب حروف الفبای انگلیسی می آورم. شما در دوربین یا در دفترچه راهنمایش دنبال تشابهات بگردید.

 Auto Rotateموقع عکاسی بعضی کادرهای شما عمودی و بعضی افقی اند. در حالیکه نمایشگر دوربین شما همیشه افقی است. با فعال کردن این حالت ، عکس های عمودی شما موقع نمایش چرخانده می شوند تا شما مجبور نباشید دوربین یا تلویزیون را بچرخانید.

 Create Folder  با این قابلیت عکس ها را روی کارت حافظه طبقه بندی می کنید.

 File Numbering: این یکی مخصوص شماره گذاری عکس هاست. پیشنهاد می کنم آن را در وضعیت متوالی (Continues) بگذارید تا بعدها روی کامپیوتر دو عکس با یک نام نداشته باشید.

 File Format : در این منو اگر روی دوربینتان باشد، فرمت (قالب) فایل را انتخاب می کنید. معمولاً به طور پیش فرض jpg  است اما در دوربین های بهتر فرمت tif  و از آن بهترRaw  هم قابل انتخابند. توجه داشته باشید فایل های jpg از همه کوچکترند و وقتی محدودیت حجم روی کارت حافظه تان دارید انتخاب بهتری به نظر می رسند. اما فرمت Raw که حجم آن از همه بیشتر است، بعداً به شما امکان اصلاحات بیشتر روی عکس را می دهد. در مورد فرمت های تصویر در بخش نرم افزار صحبت خواهیم کرد. فقط اشاره می کنم که لابراتوارها اغلب فقط فرمت jpg را از شما قبول می کنند. فرمت Raw را فقط دوربین خود شما و نرم افزار مخصوص خودش می شناسد.

 LCD Brightness : درجه روشنی صفحه نمایشگر. برای آنکه در محیط های مختلف تصویر را بتوانید ببینید.

 Power Saving : برای صرفه جویی در مصرف باتری ، اگر در مدت زمانی که اینجا تعیین می کنید از دوربین استفاده نشود، دوربین خاموش خواهد شد.

۲ -  تنظیمات عکس برداری:

AF : معنای آن تنظیمات مربوط به فوکوس خودکار است. یعنی جایی که تصویر حداکثر وضوح را دارد. ممکن است با توجه به امکانات خاص، در دوربین شما پسوند یا پیشوندی خاص داشته باشد. در دفترچه راهنمای دوربینتان راجع به این امکانات بخوانید.

حالا که صحبت فوکوس خودکار شد بد نیست راجع به فوکوس کمی بیشتر صحبت کنیم.

دوربین های مختلف برای این منظور انواع روش ها یا امکانات مختلف را پیشنهاد می کنند. اما اساس همه تقریباً یکی و بر مبنای تشخیص شارپنس(تیزی تصویر) در لبه هاست. برای همین دوربین ها در نور کم و وقتی کنتراست کم است یا نقطه فوکوس را روی سطح صاف قرارداده اید به خطا می افتند.

اغلب دوربین ها برای این وضعیت یک چراغ کمکی در دوربین تعبیه کرده اند که یک شعاع نور قرمز یا یک الگوی قرمز روی سوژه می تاباند. در همین منو یا در نزدیکی آن انتخاب دیگری وجود دارد که ممکن است اسم آن :Assist Beam یا چیزی شبیه به این باشد. با فعال کردن آن، این چراغ هر وقت لازم باشد روشن می شود.

نقطه ای که فوکوس روی آن انجام می شود ، معمولاً یک یا چند نقطه قرمز یا مستطیل سبز است که با نیم فشار روی کلید شاتر در منظره یاب ظاهر و جایی که دوربین روی آن فوکوس شده را به شما نشان می دهد.

یادتان باشد به قول علمای عکاسی پرتره ، وقتی به سوژه نزدیکید، همیشه روی چشم ها فوکوس کنید نه روی بینی. اینکار دو خاصیت دارد: اول اینکه خطوط چشمها تیزترند بنابراین فوکوس دقیقتر می شود و دوم آنکه مهمترین عناصر در عکاسی پرتره چشمهایند و باید همیشه در نهایت وضوح باشند.

 Digital Zoom : پیشنهادمی کنم غیر فعالش کنید و خلاص! چیز به دردخوری نیست و قبلاً هم کلی بد و بیراه راجع به آن گفته ام!

ISO Speed : حساسیت دوربین بر مبنای این اعداد تعریف می شود. توضیح کلی را در بخش مفاهیم دیجیتال داده ام. حالا می خواهم کمی بیشتر وارد جزئیات شوم.

قاعده کلی آنست که هرچه عدد ایزو کمتر باشد، سرعت عکاسی کمتر و ثبت جزئیات بیشتر و بهتر صورت می گیرد. همینطور رنگ ها بهتر و غلیظ تر ثبت می شوند و هرچه عدد بالاتر رود دوربین سریعتر و در نور کمتر می تواند عکاسی کند اما جزئیات کمتر و نویز تصویر بیشتر می شود. چون در واقع پردازنده دوربین سعی کرده جاهای خالی را با هوش و استعداد خودش پرکند! و بسته به اینکه این پردازنده از چه فناوری و یا به عبارتی قیمتی برخوردار باشد نتیجه متغیر است.

دوربین های مختلف،  اعداد مختلف نشانی می دهند گاهی حتی 6400 که به عقیده من به لطیفه بیشتر شبیه است! اما مهم محدوده قابل قبول هر دوربین است که در مثال بالا ممکن است تا عدد 400 باشد. بدین معنی که اعداد بین 400 و 6400 بیشتر برای تفرج خاطرند تا عکاسی! به تجربه، محدوده قابل قبول دوربینتان را به دست آورید.

ضمناً به فیلتر های نویزگیر نرم افزاری امیدوار نباشید. اغلب نتیجه قابل قبولی نمی دهند.

در قسمت بعدی بحث منوها را ادامه خواهیم داد.

 


کلمات کلیدی: