Solygraphics

مکانی برای علاقه مندان به عکاسی دیجیتال

عکاسی در نور کم
ساعت ۸:۳٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ فروردین ۱۳۸٧ 

این مطلب را در پاسخ به یکی از خوانندگان که راجع به عکاسی در شب سوال کرده بودند می نویسم. شما هم اگر سوالی داشتید، حتماً در تماس گرفتن شک نکنید.


اما سوال خانم نازنین (نازنین اسم ایشان است فکر دیگری نکنید!) : در حالت باز b تو دوربین های دیجیتال نیاز به ریموت هست که از بازار می شه تهیه کرد ولی من شنیدم به صورت دستی هم با هزینه کمی می شه درست کرد شما در این زمینه اطلاعاتی دارین؟

پاسخ ایشان یک خیربی تعارف است! ریموت ها یا بر اساس رادیو کار می کنند یا اشعه مادون قرمز در هر دو حالت ساخت یک ریموت عملاٌ برای شما ممکن نیست. اما چون بنده مسلماً دانای کل نیستم! اگر شما از منبع معتبری شنیده اید حتماً بنده را هم در جریان بگذارید تا همین جا به نام خودتان منتشرش کنم.

قدیم از سیمی استفاده می شد به نام دکلانشور ، یک سر آن یک کلید بود که مثل سرنگ دست می گرفتید و از سر دیگر آن که روی کلید شاتر پیچ می شد، با فشار دست شما یک میله بیرون می آمد و شاتر می زد. اما تا آنجا که من می دانم اغلب دوربین های دیجیتال حداقل تا رده حرفه ای قطع کوچک (معادل 135 قدیم) فاقد این جای پیچ هستند.

متاسفانه چون مال خودم را مدت هاست که گم کرده ام عکسی هم نداشتم که اینجا بگذارم!بنده برای این منظور از لب تابم استفاده می کنم. که خب البته راه حل ارزانی نیست 

حالا نکات عکاسی در نور کم:در محیط باز:

1 - با استفاده از فلاش: به سوژه نزدیک نشوید. فاصله کمتر از دو متر باعث سفید شدن سوژه و سیاه شدن اطراف می گردد. مناسبترین فاصله عموماً سه متر است

  

اگر می خواهید مقداری از محیط هم دیده شود دوربین را در حالت دستی قرار داده و زمان نوردهی را زیاد کنید. در این حالت باید حتماً از سه پایه استفاده کنید. سوژه هم مطلقاً نباید حرکت کند. 

 

 

 عکس زیر نتیجه حواس پرتی عکاس است! زمان نوردهی زیاد بوده (اما نه به اندازه کافی) فلاش هم ضعیف زده، سوژه هم حرکت کرده!...بازم بگم؟ به جای دو نفر چهار نفر در تصویر ثبت شده اند! ... لطفاً نپرسید عکاسش کی بوده!!  

از زوم حتی المقدور استفاده نکنید. چون فلاش دوربین های کوچک اغلب ضعیفند و عکس تاریکتر می شود.

در نور کم ممکن است فوکوس خودکار به اشتباه بیافتد یا اصلاً عمل نکند. برای حل این مشکل هر سازنده ای از یک روش استفاده کرده. بعضی دوربین ها یک نور قرمز روی سوژه می تابانند و بعضی دیگر چند فلاش می زنند. اگر دوربین شما هیچکدام را ندارد یک چراغ قوه روی سوژه هم کار ساز است.

بدون استفاده از فلاش : برای عکاسی از سوژه زنده توصیه نمی شود. در این حالت از نور محیط استفاده می کنید. حتی نور ستارگان یا چراغ های هواپیمایی در حال حرکت. چون در واقع هیچ جا تاریک مطلق نیست 

 

استفاده از سه پایه الزامی و نتیجه بستگی مستقیمی به تجربه شما دارد. این حالت همان وضعیت B((Bulb است که خانم نازنین به آن اشاره کرده بود. 

 

 در دوربین های قدیمی یک وضعیت T  هم بود که من مدت هاست دیگر ندیده ام . تفاوت این دو در شاتر زدن بود. در وضعیت B با فشار کلید شاتر ، شاتر باز می شود و باز می ماند تا وقتی که دوباره کلید شاتر را فشار بدهید. اما در وضعیت T ، شاتر تا وقتی کلید را فشارداده بودید باز می ماند.در حالت های حرفه ای تر بیشتردر این مورد صحبت می کنیم. 

در محیط بسته :

۱ -  با فلاش :اگر فلاش خارجی دارید، نصبش کنید! به قول علما: اصلح آنست که نور تند و مستقیم ندهید تا سایه های غلیظ و تند نگیرید مثل این: 

 

حتی المقدور سوژه را هم از دیوار دور کنید. که سایه اش روی دیوار نیافتد.اگر فلاش دو وضعیتی است سر آنرا به بالا بچرخانید. تا از سقف نور به سوژه برسد و تمام عکس یکسان روشن شود. یا یک لا دستمال کاغذی سفید روی فلاش بچسبانید تا نور نرم شود. در هر دو حالت یک توقف به دیافراگم اضافه کنید. مثلاً اگر 4.5 است روی ۵/۳ تنظیمش کنید 

 

عدد دیافراگم را بر مبنای فاصله از سوژه و از روی جدولی که پشت فلاش های خارجی چاپ شده انتخاب کنید. اگر نور مستقیم می دهید به سوژه بگویید مستقیم به لنز نگاه نکند تا چشمهایش قرمز نشود که بعداً مجبور شوید نرم افزاری اصلاحش کنید.

۲ - بدون فلاش :اول به مطلب : مفاهیم دیجیتال ، تراز سفیدی مراجعه کنید . بعد سه پایه بیاورید و با بالا بردن حساسیت دوربین تا حد مجاز، عکاسی کنید

 

در این حالت دقت کنید نورسنجی بر اساس خود سوژه انجام شود و نه کل محیط. اگر دوربینتان نورسنج نقطه ای ندارد روی سوژه زوم کرده اعداد را بخوانید. بعد زوم اوت کنید و شاتر بزنید. 

حالت های خلاقانه :

تا اینجاشو زورکی نوشته بودم از اینجا به بعد رو به قول آقای قرائتی زیادی گوش بدین!1

۱ – سوژه در اتاق تاریک و پشت به پنجره روشن است:دوربین در وضعیت دستی و نور را بر مبنای نور بیرون تنظیم کنید. سرعت شاتر بیشتر از سرعت فلاش نباشد (سرعت اغلب فلاش های غیر حرفه ای تا 125 صدم ثانیه است) . با چند بار آزمون و خطا  نتیجه چیزی شبیه به این است:  

2 – سوژه ثابت با منابع نوری متحرک

دوربین را در وضعیت B قرار بدهید. منابع نور را اطراف سوژه حرکت بدهبد. 

در این عکس یک چراغ قوه را به نخ بستم و دور موبایلی که روی میز شیشه ای قرارداشت چرخانده ام. دوربین زیر میز قرار داشت.

۳ سوژه متحرک با منبع نوری فلاشر (روشن و خاموش شونده)

نمونه این عکس ها را در کتاب فیزیک دبیرستان دیده بودید! دوربین را در اتاق تاریک و در وضعیت B بگذارید.

  

سوژه متحرک است چند باربا کلید تست، فلاش بزنید. بهتر آنست که در هر بار نوردهی جای سوژه عوض شود. اگر فلاش ندارید لامپ را چند بار روشن و خاموش کنید.

۴ استفاده از چند منبع نور با درجات کلوین مختلف 

البته این عکس با فیلتر های مخصوص و فلاش چتری گرفته شده ، به علاوه کار نرم افزاری و در حقیقت عکس مناسبی برای این صفحه نیست . اما شما می توانید از چراغ مطالعه در یک سو و لامپ مهتابی در سمت دیگر استفاده کنید. دقت کنید نور لامپ مهتابی در عکس سبز می شود.

تراز سفیدی را بر مبنای رنگ نهایی دلخواهتان تنظیم کنید. 

۵ - زمان نوردهی طولانیشاتر را برای حد اقل 30 ثانیه باز بگذارید. 

 

یا این عکس که شاتر دوربین باز بوده تا آسمان چند تا برق بزند 

یا این یکی که در واقع اتفاقی بوده! اما تاثیر با مزه ای ایجاد شده!


کلمات کلیدی: